✍️ความหมายทางกฎหมายไม่ได้อยู่ที่คำศัพท์ แต่อยู่ที่ “คำขยาย” ⚖️ในสัญญาแบบดั้งเดิม ความเสี่ยงมักมองเห็นได้ชัดจากโครงสร้างที่ซับซ้อน มีหมวด มีข้อย่อย มีเงื่อนไขต่อเนื่องยาวเป็นหน้า ๆ แต่ใน สัญญาอีคอมเมิร์ซ ความเสี่ยงกลับถูกซ่อนอยู่ในสิ่งที่ดูเล็กน้อยกว่านั้นนั่นคือ คำขยาย (modifiers) ที่แทรกอยู่ในประโยคสั้น ๆ

ตัวอย่างเช่น

⚖️ “may” แทน “shall”
⚖️ “including but not limited to”
⚖️ “at our sole discretion”
⚖️ “from time to time”
⚖️ “where permitted by law”

คำเหล่านี้ดูเหมือนเป็นภาษาอังกฤษธรรมดา สุภาพ เป็นกลาง และพบเห็นได้ทั่วไป แต่ในเชิงกฎหมาย คำเหล่านี้ทำงานหนักมาก คำขยายเล็ก ๆ ที่เปลี่ยนดุลอำนาจทั้งสัญญา คำขยายเหล่านี้มีผลร่วมกันอย่างหนึ่งคือ ขยายความยืดหยุ่นให้ฝ่ายหนึ่ง ลดความแน่นอนของอีกฝ่ายหนึ่ง

เช่น

⚖️ “may” เปิดช่องให้ ทำก็ได้ ไม่ทำก็ได้
⚖️ “at our sole discretion” ทำให้การตัดสินใจอยู่ฝ่ายเดียว
⚖️ “from time to time” ทำให้เงื่อนไขเปลี่ยนได้โดยไม่ต้องกำหนดเวลา
⚖️ “including but not limited to” ทำให้รายการที่เห็น ไม่ใช่ทั้งหมด
⚖️ “where permitted by law” เปิดช่องยกเว้นเมื่อกฎหมายเอื้อ

ทั้งหมดนี้คือการจัดสรรความเสี่ยงผ่านภาษา ไม่ใช่ผ่านโครงสร้างสัญญาที่ยุ่งยาก กับผู้ใช้ภาษาอังกฤษไม่ใช่เจ้าของภาษา: ความเสี่ยงที่มองไม่เห็น

สำหรับผู้ที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ วลีเหล่านี้มักถูกอ่านว่าเป็นเพียง “สำนวนมาตรฐาน” หรือบางครั้งยังให้ความรู้สึกสุภาพ ไม่ก้าวร้าว

แต่ในทางกฎหมาย มันคือ เครื่องมือกำหนดอำนาจและความรับผิด

การอ่านข้ามคำขยาย ไม่ใช่แค่ “พลาดทางภาษา” แต่คือ การพลาดในการประเมินความเสี่ยงของสัญญา

⚖️ สรุป
ในสัญญาอีคอมเมิร์ซ ภาษาอังกฤษที่สั้น ไม่ได้แปลว่ากฎหมายจะง่าย ความหมายทางกฎหมายจำนวนมาก ไม่ได้ซ่อนอยู่ในคำศัพท์ยาก ๆ แต่อยู่ในคำเล็ก ๆ ที่ดูคุ้นตา และมักถูกมองข้าม การตีความผิดเพียงหนึ่งคำขยาย อาจหมายถึงการยอมรับความเสี่ยง โดยไม่รู้ตัว

📌 กฎหมายไม่ได้พูดเสียงดังเสมอไป บางครั้งมันกระซิบ ผ่านคำว่า “may”